FAQ & Tips

Ακολουθήστε τις παρακάτω οδηγίες για να εκτυπώσετε ταπετσαρία στο Roland VersaWorks.

  1. Μετρήστε την όλη επιφάνεια στην οποία πρόκειται να κολλήσετε την ταπετσαρία. Προσαρμόστε το αρχείο σας έτσι ώστε να είναι κατά 10 εκ. μεγαλύτερο στο ύψος, και περίπου 5 εκατοστά στο πλάτος. Π.χ. για δύο τοίχους 2 και 3 μέτρων μήκους, και ύψους 2,80 μέτρων, το αρχείο σας πρέπει να είναι 505 Χ 290 εκατοστά. Αν στον τοίχο υπάρχουν παράθυρα, μην επιχειρήσετε να τα σχεδιάσετε στο αρχείο.mt_ignore
  2. Στο παράδειγμα, χρησιμοποιείστε το Number of Tiles για να χωρίσετε το θέμα σε 5 κομμάτια. Στο Overlap επιλέξτε Top-Left και βάλτε Size 50 mm. Αυτό θα σας δώσει την επικάλυψη των 5 εκατοστών. Επιλέξτε Place Alternated, για να τυπώνει ανάποδα τα ζυγά τεμάχια και να έχετε καλύτερη χρωματική ακρίβεια. Αν θελήσετε να αλλάξετε, επιλέξτε Manual Tiling και κάνετε μικρές διορθώσεις.
  3. Τύπωστε όλα μαζί, ή με δεξί κλικ απενεργοποιήστε μερικά κομμάτια και τυπώστε τα υπόλοιπα.
  4. Αν έχετε σύστημα τύλιξης χρησιμοποιήστε το. Αν όχι δείξτε ιδιαίτερη προσοχή στο τύλιγμα να μην τσαλακώσει. Αφήστε τουλάχιστον 12 ώρες για να στεγνώσει πριν την τοποθέτηση.
  5. Ξεγυρίστε τα λευκά περιθώρια όλων των κομματιών. Δεν χρειάζεται μεγάλη προσοχή γιατί θα κοπούν ξανά πάνω στον τοίχο. Τυλίξτε τα σε ρολό χαλαρά. Προσοχή κατά την μεταφορά να μην τσαλακωθούν.

Η επικόλληση ταπετσαρίας είναι πολύ συνηθισμένη στην Ευρώπη και στην Αμερική. Ακολουθήστε τις παρακάτω οδηγίες και θα δείτε οτι είναι ευκολότερο απ ότι φαίνεται.

Διαβάστε πρώτα το Οδηγίες εκτύπωσης Ταπετσαρίας με Roland VersaWorks

Για την επικόλληση :

  1. Βεβαιωθείτε ότι ο τοίχος που πρόκειται να κολλήσετε την ταπετσαρία είναι καθαρός, στεγνός, δεν έχει εξογκώματα όπως σοβάδες, τσιμέντα και ελέγξτε προσεκτικά για λιπαρά ίχνη (π.χ. κραγιόν ή μελάνια). Αφαιρέστε καπάκια από διακόπτες και πρίζες (κλείστε πρώτα το ρεύμα και καλύψτε με μονωτική ταινία). Αν ο τοίχος είναι πολύ απορροφητικός ασταρώστε πρώτα. Αν υπάρχει ήδη ταπετσαρία αφαιρέστε την, με διαβρωτικό γλουτολίνης.
  2. Τα εργαλεία που θα χρειαστείτε είναι: κουβάς, βούρτσα ή ρολλό για το άπλωμα της κόλλας, σπάτουλα μεγάλη, κοπίδι και μεγάλος χάρακας ή αλουμινένια βέργα, νήμα της στάθμης ή αλφάδι.
  3. Για κόλλα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είτε Γλουτολίνη (προμηθεύεστε από όλα τα χρωματοπωλεία) είτε τύπου PVA όπως την Duracoll. Ακολουθήστε τις οδηγίες παρασκευής που είναι πάνω στο κουτί.
  4. Με ένα νήμα της στάθμης ή αλφάδι, επιβεβαιώστε την καθετότητα της πλευράς που θα ξεκινήσετε. Μερικές γωνίες τοίχων είναι στραβές, και αν έχετε πολλά μέτρα θα βγείτε εκτός τοίχου.
  5. Σε μακρύ πάγκο απλώστε το πρώτο κομμάτι με την εκτυπωμένη πλευρά από κάτω. Με την βούρτσα ή με ρολό απλώστε την κόλλα στην πίσω πλευρά της εκτύπωσης, και αφήστε για 5-10 λεπτά να νοτίσει το χαρτί.
  6. Με την βούρτσα απλώστε την κόλλα στον τοίχο από πάνω προς τα κάτω. Υπολογίστε να απλώσετε λίγο περισσότερο από ένα φάρδος. π.χ. 120-130 cm.
  7. Τοποθετήστε το πρώτο κομμάτι. Αν ξεκινάτε από εσωτερική γωνία, βάλτε  2 εκατοστά παραπάνω στην γωνία, τα οποία μετά θα κόψετε με το κοπίδι. Πάνω και κάτω αφήστε να περισσεύουν περίπου 5 εκατοστά τα οποία θα κόψετε στο τέλος.
  8. Με μεγάλη σπάτουλα, πιέστε από πάνω προς τα κάτω και από το κέντρο προς τις άκρες, για να φύγει η περίσσια της κόλλας.
  9. Απλώστε κόλλα στο δεύτερο κομμάτι, και τοποθετήστε, με 5 εκατοστά επικάλυψη του πρώτου. Μετακινήστε όσο χρειάζεται ώστε το θέμα του δεύτερου φύλλου να είναι η συνέχεια του πρώτου.
  10. Με ένα μακρύ χάρακα κόψτε με το κοπίδι στην μέση της επικάλυψης του πρώτου και δεύτερου κομματιού. Προσοχή να μην χαράξετε τον τοίχο. Ανασηκώστε από το πλάι και πετάξτε το κάτω  και το πάνω περίσσευμα.
  11. Πατήστε με την σπάτουλα το σημείο ένωσης με κατεύθυνση από πάνω προς τα κάτω. Αν βγεί κόλλα αφαιρέστε με πανί και νερό ταμποναριστά.
  12. Κόψτε και τα περισσεύματα που αφήσατε στο ταβάνι και στο πάτωμα. Για το κόψιμο χρησιμοποιήστε την μεγάλη σπάτουλα για οδηγό και κόβετε με το κοπίδι καθώς μετακινείτε την σπάτουλα. Πιέστε ξανά τις άκρες.
  13. Συνεχίστε με τα υπόλοιπα κομμάτια.

Εκτύπωση & Κοπή - Όλα τα Μοντέλα με VersaWorks

Ερώτηση: Στέλνω εκτύπωση και κοπή, εκτυπώνει αλλά δεν κόβει.

faq_vw_cut_controls.jpg

Πιθανές Αιτίες

  1. Στο "Job Settings", εάν δεν βλέπετε την γραμμή κοπής να αναβοσβήνει, σημαίνει οτι δεν είναι σωστό απο το Corel ή το Illustrator. Σημ.: Η γραμμή κοπής αναβοσβήνει μόνο στο preview του Job Setting και όχι στο δεξί παράθυρο της αρχικής οθόνης του VersaWorks
  2. Για να κόψετε πρέπει: Στο Job Settings στο Cut Controls το Operation Mode να είναι Print&Cut.

Ερώτηση: Πως θα Προσθέσω Γραμμή Κοπής στο Adobe Illustrator;

faq_vw_cut_controls.jpgΑφού δημιουργήσουμε ένα καινούριο έγγραφο, πάμε στην παλέττα "Swatches". Αν η παλέττα αυτή δεν φαίνεται, μπορεί να εμφανιστεί από το μενού "Window -> Swatches", ή πατώντας το F6.

Στην μικρή κάτω μπάρα της παλέττας πατάμε το κουμπί που λέει "New Swatch". Με αυτή την ενέργεια δημιουργείται ένα νέο πλαίσιο με χρώμα στη παλέττα το οποίο όμως πρέπει να ρυθμιστεί.

Κάνοντας 2πλό κλικ στο χρώμα αυτό, θα εμφανιστεί ένα πλαίσιο διαλόγου όπου θα πρέπει να εισάγουμε τα εξής:

  • Swatch Name: CutPath ή CutContour
  • Color Type: Spot Color
  • Color Mode: CMYK και από κάτω βάζουμε 100% μόνο σε ένα από τα χρώματα της τετραχρωμίας, π.χ. 100% Magenta (C:0, M:100, Y:0, K:0) Πατάμε ΟΚ.

faq_vw_cut_controls.jpg

Το μόνο που μένει, είναι να ορίσουμε στο περίγραμμα μας το χρώμα που μόλις δημιουργήσαμε και να σώσουμε το αρχείο σαν .eps ή .ps ή .pdf (γραμμικά αρχεία δηλαδή και όχι bitmap όπως .tif ή .jpg).

Αφού φέρουμε το αρχείο μας στο RIP, τo περίγραμμα κοπής θα φαίνεται σαν μια κινούμενη διακεκομμένη γραμμή.

Δημιουργία του CutContour στην παλέτα του CorelDraw 11, 12, X3 και X4

Στο CorelDraw επιλέξτε από το μενού το Tools και μετά Palette Editor ώστε να ανοίξει το παρακάτω πινακάκι.

corel_contour1.jpg

Σιγουρευτείτε ότι αναγράφεται το Custom Spot Colors ως παλέτα επιλογής και πατήστε στο κουμπί Add Color.

corel_contour2.jpg

Στο παράθυρο που ανοίγει επιλέξτε την καρτέλα που γράφει Models.

corel_contour3.jpg

Επιλέξτε το χρώμα Magenta και πατήστε το Add to Palette και στην συνέχεια Close.

corel_contour4.jpg

Στην παλέτα μας τώρα φαίνεται τελευταίο το χρώμα που προσθέσατε, επιλέξτε το.

corel_contour5.jpg

Απο κάτω που γράφει ως όνομα του χρώματος Magenta γράφουμε CutContour και ΟΚ.

corel_contour6.jpg

Εκτύπωση τμήματος αρχείου σε φυσικό μέγεθος με Roland VersaWorks

Συχνά παρουσιάζεται η ανάγκη να δούμε πως θα φαίνεται τελικά μια μεγάλη εκτύπωση. Κοιτάξτε παρακάτω πως θα το κάνετε στο Roland VersaWorks. Ας υποθέσουμε ότι θέλετε να τυπώσετε θέμα 10 Χ 4.8 μέτρα, και θέλετε να δείτε πως θα φαίνονται τα πρόσωπα ή τα γράμματα ή το χρώμα σε φυσικό μέγεθος. Aφού ανοίξετε το αρχείο στο VersaWorks, ορίστε τις διαστάσεις που θέλετε.

Αυτόματα το θέμα χωρίζεται σε κομμάτια –tiles ανάλογα με το πλάτος του υλικού π.χ. σε 7 κομμάτια.

Μετά επιλέξτε Clip and Tile από τα αριστερά εικονίδια.

Τσεκάρετε το Clip Image και το Number of Tiles με τιμές 1 και 1, για να το δείξει δεξιά ενιαίο.

Προσαρμόστε το κόκκινο πλαίσιο στο τμήμα που σας ενδιαφέρει – ας υποθέσουμε ότι θέλετε να δείτε πως θα τυπωθεί το σημείο με το μάτι, σε γρήγορη ταχύτητα –high speed. Ταυτόχρονα κοιτάτε στο size στο Clip Image για να είναι και βολική η διάσταση που επιλέγετε.

Εδώ μια λωρίδα 32 Χ 150 εκατοστά. Σας εξυπηρετεί αν το υλικό μας είναι πλάτους 160 cm. Αν είναι πιο στενό π.χ. 137 cm, σας εξυπηρετεί να διαλέξετε μικρότερο κομμάτι π.χ. 32 Χ 130 cm. Όταν γυρίσετε πάλι στο Layout ή βγείτε από τα Settings του αρχείου, θα βλέπετε μόνο την λωρίδα που επιλέξατε.

Αφού τυπώσετε την λωρίδα, πολύ εύκολα και γρήγορα, μπορείτε είτε να ξεκινήσετε παραγωγή είτε να επιλέξετε και ένα ακόμη σημείο να δείτε πως θα είναι σε φυσικό μέγεθος.

Τα προβλήματα των αυτοκόλλητων υλικών
Συχνά, τα αυτοκόλλητα βινύλια και τα υλικά ψηφιακής εκτύπωσης παρουσιάζουν προ­βλή­μα­τα μετά την εγκατάσταση. Σ' αυτή την περίπτωση, ο πελάτης παραπονείται στον εγκαταστάτη/επιγραφοποιό, ο επιγρα­φοποιός, στη συνέχεια, στον προμηθευτή του κι ο προμηθευτής, αν δεν είχε πουλήσει ληγμένα υλικά, στον κατασκευαστή του υλικού. Το ερώτημα είναι ποιος πλη­ρώνει τη ζημιά. Άμεσα την πληρώνει ο πελάτης, μακροπρόθεσμα, βέβαια, την πληρώνει ο επιγραφοποιός, είτε γιατί χρησιμοποίησε φτηνό ή/και λάθος υλικό, είτε γιατί έκανε κάποιο λάθος στην εφαρμογή. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη νοοτροπία των επαγγελματιών, το ερωτικό πάθος τους για τα φτηνά υλικά, αλλά μια που «errare humanum, perseverare diabo­li­cum» θα προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε τα συχνότερα λάθη στις εφαρμογές και να κατα­στρώ­σουμε μια στρατηγική για το λύσιμο των προβλημάτων και τη δημιουργική αντιμετώ­πιση των δυ­σα­ρεστημένων πελατών.

Κοινή λογική
Σε όλων των ειδών τις εφαρμογές, πάντα, υπάρχουν κάποιοι δυσαρεστημένοι πελάτες με πολλά παράπονα, συ­νε­πώς υπάρχει και σωστός ή λάθος τρόπος για την αντιμετώπισή τους. Το μεγαλύτερο λάθος στη διαχείρηση κάθε προ­­βλή­ματος, είναι να το αγνοήσουμε, ελπίζοντας ότι θα εξαφανιστεί μόνο του. Πριν από κάποια χρόνια δούλε­υα για τον κλασσικό «αργοπορημένο» επαγγελματία, ο οποίος βέβαια κρατούσε αρχείο παραπόνων. Τα στοι­­χεί­­α του αρ­χείου, όμως, τα τοποθετούσε στο τελευταίο συρτάρι του γραφείου του, χωρίς να τους δώσει την παραμικρή σημασία. Μετά από τρία χρόνια απραξίας, είχαν συσσωρευτεί πάνω από 500 παράπονα. Εγώ είχα την «τιμή» και την ατυχία να πρέπει να ξεκαθαρίσω αυτή την κατάσταση, διαδικασία που μου πήρε πολλούς μή­νες. Οπώς ήταν αναμενόμενο, κανένα από αυτά τα προβλήματα δεν είχε εξα­φα­νι­στεί, απλά είχαν «ριζώσει» στο μυαλό των πε­λα­τών. Αυτό είναι ένα δεύτερο κακό, γιατί όσο περισσότερο χρόνο ένα παράπονο δια­ι­ω­νί­ζεται, τόσο πιο δύ­σκο­λη είναι η επίλυσή του. Όταν, λοιπόν, μας τυχαίνει ένα πρό­βλη­μα, είναι καλύτερα να το αντιμε­τω­πί­σου­με άμε­σα, ή του­λά­χιστον να επισκεφτούμε τον πελάτη για να του δεί­ξουμε πως ενδιαφερόμαστε για το πρό­βλη­μά του.

Πραγματικά προβλήματα
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ερευνήσουμε είναι αν το παράπονο του πελάτη έχει βάση ή όχι. Αντί­θε­τα με το παλιό ρητό, ο πελάτης δεν έχει πάντα δίκιο. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τι είναι εμπορικά απο­δεκτό. Φαι­νό­μενα όπως ζάρες, μικρές φυσαλίδες αέρος και μικρά διπλοπατήματα, είναι καθημερινά, και δεν απο­τελούν πραγματικό πρόβλημα. Κάποιες φορές, οι πελάτες περιμένουν το βινύλιο να συμπεριφέρεται καλά, ακόμα και σε περιπτώσεις για τις οποίες δεν ήταν σχεδια­σμέ­νο, όπως π.χ. στρογγυλές ανώμαλες επιφάνειες. Το βι­νύλιο εφαρ­μόζεται, βέβαια, και σε τέτοιου εί­δους επιφάνειες, αλλά δημιουργεί ζάρες. Σε αυτές τις απλές περιπτώσεις άγνοιας, μας συμφέρει να ακούσουμε τον πελάτη, να του εξηγήσουμε την κα­τάσταση και να προ­χω­ρήσουμε πα­ρα­κάτω. Πολλές απ' αυτές τις περιπτώσεις μπορούν να απο­φευχ­θούν, πληροφορώντας απλά τον πελάτη για τα πιθανά μικροπροβλήματα πριν προχωρήσουμε στην εφαρμογή. Επίσης, τα περισσό­τερα θα εξαφα­νιστούν μετά από λίγες ημέρες έκθεσης στην ηλια­κή ακτινοβολία. Ακόμα και μικρά διπλοπατήματα είναι κα­λύτερα από ένα μικρό κενό, μέσα από το οποίο φαίνεται η επιφάνεια, που βρίσκεται από κάτω.

Το ξεσκαρτάρισμα των πιθανών αιτιών
Η διαδικασία της επίλυσης ενός προβλήματος προϋποθέτει τη δημιουργία μια λίστας πιθανών αιτιών. Όταν, για παράδειγμα, το χρώμα αρχίζει να αλλοιώνεται ή να ξεθω­ριά­ζει, αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφο­ρες αιτίες: επιλογή λά­θος υλικού, ανεπαρκές στέγνωμα του μελανιού ή της μπο­γιάς ή του προστατευτικού βερ­νι­κι­ού, υπερβολική χρήση χημι­κών ή επανα­λαμ­βα­νόμενοι καθαρισμοί. Στην προσπάθεια ξεσκαρ­τα­­­ρίσματος της λίστας των πιθανών αιτιών, θα πρέπει να θέ­σου­με λεπτομερείς ερω­τήσεις, να κατα­γρά­ψουμε προ­σεχτικά τα δε­δο­μένα, να τρα­βήξουμε αρκετές φωτογραφίες, να συλ­λέ­ξουμε τα απαραί­τητα δείγματα και να τους κωδικούς της ταυτό­τη­τας των ελατ­τω­μα­τι­κών υλικών που χρησιμο­ποιή­σαμε. Το ερευνητικό προσωπικό στα εργοστάσια πα­ραγωγής χρειά­ζε­ται όλο αυτό το υλικό για να μπο­ρέσει να διεξάγει μια σω­στή έρευνα, που πολ­λές φορές προ­ϋ­πο­θέτει και την προ­σπά­θεια να επαναλάβουν το ελαττωματικό αποτέλεσμα.

Επαγγελματική μόρφωση
Η επιμόρφωση και η εμπειρία είναι, και τα δύο, απαραίτητα ερ­γαλεία για την επίλυση προβλημάτων. Όσο περισ­σό­τερα ξέ­ρου­με σχετικά με το αντικείμενο της εργασίας μας, τόσο πιο εύκολο είναι να εντοπίσουμε τις πιθανές αιτίες των προ­βλ­ημά­των. Η ανάγνωση σοβαρών τεχνικών περιοδικών, θα έπρεπε να γίνει καθημερινή συνήθεια. Αρκε­τή τεχνική πληροφόριση διατίθεται συνήθως από τους κατασκευαστές των υλικών: οδηγοί επίλυσης καθη­με­ρινών προβλημάτων και ειδικοί τρόποι εφαρμογής. Επίσης, τα σωματεία θα έπρεπε να παρέ­χουν τέτοιου είδους πληροφόριση, αλλά, δυστυχώς, αρκετά συχνά, μετατρέπονται σε μικρούς συντεχνιακούς ομίλους που πα­­ρέ­χουν ένα είδος «παρα­πλη­ροφόρησης», με απώτερο σκοπό την εξάλειψη του ανταγωνισμού, δίνο­­ντας πλα­στές και συχνά λανθα­σ­μέ­νες συμ­βουλές. Οι υπεύθυνοι παραγωγής και το τεχνικό προσωπικό των κατα­­σκε­­υα­στικών εταιρειών, επίσης, μπορούν να μας παρέχουν την απαραίτητη γνώση -δεδομένου ότι την διαθέ­­τουν. Ο υπέυθυνος της τεχνικής υποστήριξης ενός παραγωγού βινυλίου, πρόσφατα, μου έδωσε την ακόλουθη συμ­βου­λή: «Ανεξάρτητα από την εμπειρία που διαθέτεις, είναι αδύνατον να γνω­ρίζεις τα πάντα. Μια λύση θα μπο­ρούσε να είναι οι λεγόμενες ομάδες κοινού ενδιαφέροντος» και εν­νοού­σε ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο, από δικούς μας ανθρώπους ή φίλους, στο επάγγελμα, που να έχουν εμπειρία και να μην έχουν πρόβλη­­μα στο να μοιραστούν πληροφορίες.

Οι συνήθεις ύποπτοι
Πρόσφατα, μου έτυχε ένα προβληματικό γραφικό, στο οποίο είχαν δημιουργηθεί μεγάλες φουσκάλες, με­ταξύ του πλαστικού υποστρώματος της επιγραφής και των αυτοκόλλητων γραφικών. Επρόκειτο για μια πολύπλοκη κα­­τα­­σκευή και οι πιθανές αιτίες του προβλημάτος ήταν πολλές: υπό­στρω­μα από πολυκαρμπονικό πλαστικό, κόλ­λα τοποθέ­τησης, πολυεστε­ρι­κό εκτυπωμένο υλι­κό, μελάνι, προστατευτικό βινυλιούχο βερνίκι και ταινία με­τα­φοράς. Για να πε­ρι­πλα­κούν περισσότερο τα πράγματα, τα υλικά προέρχο­νταν από διαφορετικούς κατα­σκευα­στές. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σύνηθες είναι να αλληλοκατηγορούνται οι προ­μη­θευτές στην παροσπά­θεια να αποφύ­γουν την ευθύνη. Ενώ, εν μέρη, συνέβη κι αυτό, ένας κατασκευαστής δέχθηκε την ευθύνη για όλο το κόστος της εφαρμογής. Πιστεύω ότι ο παραγωγός αυ­τός αντικατέστησε τα υλικά, για να κρατήσει καλές σχέσεις με έναν καλό αντι­πρόσωπο και για να υπερασπίστει το καλό του όνομα. Σίγουρα, και οι δύο λό­γοι ήταν καλοί, αλλά αυτό δεν αποτελεί πάντα τη λύση του προβλήματος.

Τα προβλήματα του βινυλίου οφείλονται σε διάφορες αιτίες
Προβληματική πρώτη ύλη. Κάθε κατασκευαστής μπορεί να παράγει μια παρ­τίδα υλι­κού κατώτερη των απαιτούμενων προ­δια­γραφών, χωρίς να το α­ντι­ληφθεί το τμήμα ελέγ­χου της ποιότητας. Εδώ αναφερόμαστε σε προ­βλή­μα­τα όπως αδύναμη κόλλα, χαμηλό πάχος της επίστρωσης, διαφορές στο πάχος, ελαττώματα της επι­φά­νειας και παράγωγα όλων αυτών. Τα παραπάνω προ­βλή­ματα μπορεί να προ­κα­λέ­σουν σπασί­μα­τα, ξεκόλ­λη­μα, θάμπωμα, υπερ­βο­λι­κή συρρίκνωση, ξεθώριασμα και αλλοίωση του χρώ­ματος. Με τα σημερινά δεδο­μέ­να, αυτά τα προβλήματα είναι σχετικά σπάνια, γιατί την τελευταία δε­καετία όλοι οι κα­τα­σκευαστές εφαρ­μό­ζουν πιο υψηλά στάνταρ πα­ρα­γωγής. Το αποτέλεσμα είναι ότι, λιγότερο από το 1% της συ­νο­λικής πα­ρα­­γω­γής, μπο­ρεί να «φύγει» στην αγορά χωρίς τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά. Όταν το υλικό προ­κα­λεί πρόβλημα σε ένα γραφικό, τότε μπορεί να υπάρχουν και πολ­λές άλλες αιτίες, πέραν της βιομη­χα­νικής δια­δικασίας παρα­γω­γής. Πολ­λοί είναι οι παράγοντες οι οποίοι μπορεί να ευθύνονται: ο ελλειπής σχεδια­σμός του προϊόντος, η ανε­παρ­κής δοκιμή ή, πιο συχνά, τα υπερφουσκωμένα χα­ρα­κτηριστικά αντοχής (το τελευ­ταίο αυτό φαινόμενο οφεί­λεται συνήθως στον υπερβάλλοντα ζήλο του τμή­ματος marketing των παραγωγών και των αντι­προ­σώπων, που συχνά προκαλεί πονο­κε­φάλους στους τεχνικούς υπεύθυνους). Όταν έχουμε τέ­τοι­ου εί­δους αμφι­βο­λίες, μας συμ­φέ­ρει να επι­κοι­νω­νήσουμε με το τεχνικό τμήμα της πα­ρα­γω­γού εταιρείας ή να ρω­τή­σουμε έναν πιο έμπειρο συ­νά­δελφο «άξιο εμπι­στο­σύ­νης».

Λάθος επιλογή προϊόντος. Πολλά προβλήματα συμβαίνουν απλά γιατί ο επιγρα­φο­ποιός διάλεξε λάθος υλικό για την εφαρμογή. Αποτελεί καθημερινό φαινόμενο, ένα φτηνό πρεσσαριστό βινύλιο να αντικαθιστά ένα πιο ακριβό π.χ. ημιδιαφανές υλικό. Σίγου­ρα, με τα χρόνια, τα πρεσσαριστά βινύλια καλύ­τε­ρε­ψαν πολύ, αλλά παρου­­σιά­ζουν ακόμα τάση για συρρίκνωση και σπά­σιμο. Μπορεί να συμβεί, τα υλικά να μην είναι συμβατά με­τα­ξύ τους. Η επαφή του υποστρώματος, της κόλλας, του βι­νυ­λίου, του μελανιού, της μπο­γιάς, του βερ­νικιού και της πλαστικοποίησης, προκαλεί την ανάμειξη πολλών διαφο­ρε­τι­κών και πολύπλοκων χημικών τα οποία αλλη­λεπιδρούν μεταξύ τους δημιουργώντας άλλες χημικές ενώσεις. Οι επαγγελματίες της επιγραφής, συ­νή­θως, είναι πολύ «δημιουργικοί» στο συνδυασμό των υλικών τους. Η ανάμειξη συστα­τι­κών χωρίς την απαιτούμενη δοκιμή, πολλές φορές αποδεικνύεται κατα­στρο­φι­κή. Για αυτό, είναι καλύτερο να κάνου­με δοκιμές, από το να μαντεύουμε. Στο τέλος τέλος, όμως η τελική ευθύνη, για την επιλογή των υλι­κών, είναι του τελικού κατα­σκευα­στή. Είτε είναι επι­γρα­φο­ποι­ός, είτε μεταξοτύπης, είτε γραφείο ψηφιακής εκτύ­πω­σης, ο τε­λικός κατασκευαστής πρέπει να δο­κι­μά­ζει τη συμ­βα­τότητα των υλικών. Πολύ συχνά συμβαίνει -ενώ δε θα έπρε­πε- η επιλο­­γή των υλικών να γίνε­ται βάση της τιμής, αντί των προδια­γραφών.

Κατασκευή
Όπως οι κατασκευαστές βινυλίων βρίσκονται αντιμέτωποι, κά­ποιες φορές, με προβλήματα παραγωγής, το ίδιο συμβαίνει και με τους επιγραφοποιούς. Όσο πιο πολλά είναι τα στάδια κατασκευής μιας επιγρα­φής, τόσο πιο πολύ αυξάνεται η πιθα­νό­τητα να εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα. Στο παράδειγμα με την προβληματική επιγραφή, που προαναφέραμε, οι περισσό­τερες φουσκάλες εμφανίστηκαν στα άκρα του πλα­στικού, ενώ πολύ λίγες στο κεντρικό μέρος. Ένας τεχνικός υπέ­θεσε ότι οι κύ­λιν­δροι του πλαστικοποιητικού ήταν φθαρ­μέ­νοι και δεν εί­χαν δημιουργήσει αρκετή πίεση στις δύο άκρες.

Προβλήματα στην εφαρμογή του αυτοκόλλητου
Κατά την εφαρμογή του αυτοκόλλητου βινυλίου, δημιουρ­γεί­ται το μεγαλύτερο ποσο­στό προβλημάτων. Είναι πο­λύ εύκολο να γίνουν λάθη ή παραλήψεις, όπως ανεπαρκής προετοιμασία του υποστρώματος και λάθος τεχ­νι­κή της εφαρμογής.

Με ένα πολυκαρμπονικό φύλλο ως υπόστρωμα, πολλοί εμπειρο­γνώμονες επέδειξαν ως πιθανή αιτία του προ­βλή­­­­­­μα­τος την ανεπαρκή προ­ετοιμασία του πλαστικού. Πράγματι, τα πολυκαρμπονικά φύλλα απορ­ροφούν την υγρα­σία σαν σφουγγάρια και γι' αυτό το λόγο οι επι­γραφοποιοί πρέπει να ψήνουν τα φύλλα αυτά σε φούρ­νο με σύστη­μα αέρος για αρκετές ώρες (4 έως 24, ανάλογα με το υλικό) σε θερ­μο­κρασία, συνήθως, 120oC, πριν προ­χω­ρή­σουν στη διακόσμησή τους. Αυτή η διαδικασία εξα­φα­νί­ζει όλη την υγρασία, πι­θανά αέρια και άλλα υπολείμματα, όπως ελεύθερες πολυ­με­ρικές ενώ­σεις. Είναι σύνηθες, αν το πολυκαρ­μπο­νικό δεν έχει ψηθεί και προετοι­μα­στεί κατάλληλα, να απε­λευθερώνει σιγά, σιγά αέρια που θα προκαλέσουν φουσκάλες στo αυτο­κόλ­λητo. Επίσης, διάφορα υπο­λείμματα μετα­το­πίζο­νται προς την επιφάνεια και μπορεί να μολύ­νουν την κόλλα προκαλώντας τοπικά ξεκολλήματα του γραφικού.

Κακομεταχείρηση από το πελάτη ή δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες
Οι κατασκευαστές των υλικών, οι επιγραφοποιοί και τα συνεργεία το­πο­θέ­τησης, δεν είναι πάντα οι υπεύθυνοι για τα προβλήματα που πα­ρου­σιά­ζονται. Φθορές μπορεί να οφείλονται και σε κακή χρήση από πλευ­ράς του πελάτη. Πριν από χρόνια, μου έτυχε να ερευνήσω μια σειρά βαμμένων επι­γραφών, από κοντραπλακέ, μεγέθους 1,20x2,40μ., σ' ένα εργοτάξιο. Το πρόβλημα ήταν ότι όλα τα γράμματα από βι­νύλιο είχαν ζαρώσει και ξεκολ­λήσει από την επιφάνεια. Κοιτώντας προ­σεχτικά τα ξεκολλημένα γράμ­ματα, είδα ένα παράξενο διαφανές βερ­­νί­κι, το οποίο, τραβώντας το, ξε­­κολλούσε από την επιφάνεια του βινυλίου. Λίγη έρευνα απέδειξε ότι ο εργο­λά­βος είχε βάλει τους εργάτες να βάψουν όλες τις επι­γραφές και το διαλυτικό του βερνικιού είχε εισχωρήσει στο βινύ­λιο, επηρεάζοντας την κόλ­λα. Πιο συχνά παραδείγματα κακής χρήσης είναι το πλύσιμο με δυνατά χημικά και ο λάθος τρόπος καθα­ρίσματος της επιγραφής, για να αποφεχ­θούν τέτοια προβλήματα, πρέπει να ενη­με­ρώ­­­νουμε τον πελάτη για τον κατάλληλο τρόπο συντήρησης των γραφικών. Σκληρές βούρτσες, πολύ δυνα­τά χη­μικά και καθαρισμός με πολύ υψηλή πίεση αέρος και νερού, μπορούν επίσης εύκολα να προκαλέ­σουν ζημίες σε γραφικά βινύλιου.

Καταγραφή & έλεγχος
Για να λύσουμε τέτοιa προβλήματα δεν είναι απαραίτητο να είμα­στε δι­πλω­ματούχοι στη χημεία ή να διαθέτουμε πολύπλοκο εξοπλισμό ερ­γα­στηριού ερευνών. Η λύση, τις περισσότερες φορές, είναι θέμα σωστού χειρισμού και συστηματικής αντιμετώπισης: Να γίνονται οι σωστές ερωτή­σεις, προσεχτική οπτική έρευνα και να κρα­τώνται γραπτές σημειώσεις σε όλη τη διαδικασία της έρευνας, μαζί με δείγματα και φωτογραφίες. Παρα­θέ­­τω εδώ μια εν­δει­κτική λίστα πληροφοριών, που θα ήθελα να μάθω από τον πελάτη:

  • Συλλογή βασικών πληροφοριών. Τα δεδομένα του πελάτη, μια περιγραφή του παραπόνου και τον αριθμό των επιγραφών, αυτοκινούμενων ή άλλου τύπου επιφάνειας.
  • Τα στοιχεία του κατασκευαστή του υποστρώματος ή του βι­νυ­λίου. Πρέπει να μάθουμε τον κωδικό του προϊό­ντος, τον αριθμό της παρτίδας και οποία­δή­ποτε σχετική πληροφορία. Αν έχουμε χρησιμοποιήσει μελάνια, βερ­νί­κια ή υλικά πλαστικοποίησης, πρέπει να μάθουμε τον κωδικό του προϊόντος, τον αριθμό της παρ­τίδας και οποία­δήποτε σχετική πληροφορία.
  • Να περιγράψουμε τη μέθοδο κατασκευής. Τα γραφικά ήταν κομ­μένα στο κομπιούτερ, εκτυπωμένα μεταξο­τυ­πικά ή ψηφιακά; Ποιός τρόπος φι­νι­ρί­σμα­τος εφαρμό­στηκε;
  • Να καταγράψουμε λεπτομέρειες για τη συγκεκριμένη εφαρ­μο­γή. Πού εγκα­ταστάθηκε το γραφικό και υπό ποιες συνθήκες; Ποια ήταν η θερ­μο­κρασία της επιφάνειας του υπο­στρώ­ματος ό­ταν έγι­νε η εφαρμογή; Πώς καθαρίστηκε και πότε καθαρίστηκε το υπό­στρωμα;
  • Να γνωρίζουμε το είδος της επιφάνειας. Η επι­φά­νεια ήταν λεία, άγρια, με κάποιο μοτίβο, είχε πρι­τσίνια; Σε ποια κα­τάσταση βρι­σκόταν το υπό­στρωμα; Υπήρχαν φθο­ρές στην επι­φάνεια; Αν η επιφάνεια ήταν παλιά, να καταγράψουμε αν η μπο­γιά έσπασε, ξεφλόυδισε ή έκανε λακούβες.
  • Να γνωρίζουμε το ιστορικό του βαψίματος του υποστρώματος. Πότε βάφτηκε, ποιος είναι ο κατα­σκευαστής της μπογίας και τους κωδικούς των προϊόντων;
  • Να περιγράψουμε τον τρόπο εφαρμογής. Ποιο επί­­πεδο εμπειρίας διέθεται ο άνθρωπος που εφάρ­μο­­σε το βινύλιο; Ποια εργαλεία χρησιμοποίησε; Έ­γι­­νε υγρή ή στεγνή εφαρμογή; Αν ήταν υγρή, ποιο υγρό χρησιμο­ποιή­θηκε; Οι πλευρές του γραφικού σφραγίστηκαν αεροστεγώς; Ποιο είδος υλικού χρη­­σιμοποιήθηκε για το σφρά­γι­σμα; Να βρούμε ένα δείγμα και να τραβήξουμε φωτογραφίες.
  • Να μάθουμε τις συνθήκες του περιβάλλοντος και τη μέθοδο καθαρισμού. Πριν την εφαρμογή, τα γραφικά ήταν αποθηκευμένα και για πόσο χρόνο; Ποιες συνθήκες επικρατούσαν στην αποθήκη; Με­τά την εφαρμογή και την τοποθέτηση, με ποια μέθοδο και πόσο συχνά καθαρίστηκαν τα γραφι­κά; Ποιο είδος χημικών χρησιμοποιή­θηκε; Χρησι­μοποιήθηκε πιστόλι με κομπρεσέρ; Μολύνθηκαν τα γραφικά με κάποιο χημικό, και αν ναι, ποιο χημι­κό ήταν αυτό και πόσο συχνά συνέβη;

Πολλές από τις ερωτήσεις που θέτουμε ερευ­νώ­ντας ένα παράπονο είναι παρόμοιες με εκείνες που θα έπρεπε να κάνουμε κατά τον τακτικό έλεγχο στο εργαστήριο και τον εξοπλισμό μας, πριν ξεκι­νή­σουμε μια καινούργια εφαρμογή. Οι σωστές ερω­τή­σεις, συνήθως, προλαβαίνουν τη δημιουργία προβλημάτων. Εκείνα τα προ­βλή­ματα που δεν κα­ταφέραμε να αποφύγουμε, ο καλύτερος τρόπος είναι να τα αντιμετωπίσουμε από κοντά. Πάνω απ' όλα πρέπει να ακούσουμε τον πελάτη και, μετά την ανάλυση του προβλήματος και την εύρεση της αι­τίας του, να προσφέρουμε μια διεξοδική και επαρ­κή διόρθωση. Να σιγουρευτούμε ότι ο πελά­της έχει καταλάβει πλήρως την εξήγηση μας, ρω­τώντας τη γνώμη του. Να μην ξεχνάμε ότι αν δεν απαντή­σου­με στα ερωτηματικά και στα παράπονα του πελάτη άμεσα και πλήρως, να μην περιμένουμε ότι θα μας αναθέσει πάλι κάποια δουλειά...